Wrocławianin z wyboru


Jan Kmita

Na Jubileusz osiemdziesięciolecia urodzin
Ks. Inf. Prof. Dra hab. JANA KRUCINY

 

I.

Czcigodnego Jubilata poznałem w 1973 roku w szczególnych okolicznościach, które przedstawiłem w mojej wypowiedzi na uroczystości Jego siedemdziesiątych urodzin [1].

Uwzględniłem w tej publikacji najważniejsze wyznaczniki współpracy uczelni w zakresie konsolidacji wrocławskiego środowiska akademickiego między innymi dla obrony naszych praw akademickich wobec ich ograniczeń przez władze, co narastało szczególnie w latach 1984 – 1990.

Na spotkaniach różnych gremiów rektorów i prorektorów wypracowywaliśmy wtedy metody działań obronnych ogólnie z pozytywnymi skutkami [1], [2], [3].

Nasz dzisiejszy Jubilat jako rektor Papieskiego Fakultetu wykazywał w tych działaniach szczególne zaangażowanie. Mimo mnogości różnych problemów [1] ocenianych różnie – odnośnie ich wagi i sposobów zaradczych – przez reprezentantów różnych uczelni Ks. Rektor Jan Krucina wykazywał w zasadzie zawsze kompetencje w ocenie danej sprawy.  Chociaż czasem w dyskusji impulsywny ale rozważny, umiał łagodzić napięcia i wpływać na rzeczowy przebieg obrad a nawet wygaszać czasem irracjonalne zacietrzewienie.

Myślę teraz, że Jego autorytet był oparty na umiejętności wewnętrznej oceny nas dyskutantów odnośnie stopnia przygotowania naukowego (wiedzy w sprawie) i stopnia mądrości – które przecież nie są tożsame.

Nie raz zastanawialiśmy się skąd u niego taka erudycja w różnych nawet odległych dyscyplinach, gdzie i kiedy zdobył taką wiedzę  i umiejętności. Staje się to zrozumiałe gdy się poznaje jego niełatwą drogę życiową odnotowaną w takich działach jak [1], [2], [3], [4] w zakresie zdobywania wiedzy i umiejętności oraz mądrości. W cytowanych tu dziełach zajmuje poczesne miejsce w naukach filozoficznych, teologicznych i pastoralnych, a także wychowaniu kadr duchowych, w tym kształceniu kadr naukowych swoich następców z których możesz być dumny na czele z obecnym Rektorem Fakultetu Papieskiego.

W okresie tym nastąpiło rzetelne zbliżenie współdziałania Uniwersytetu Wrocławskiego (ze zmarłym w tym roku rektorem prof. dr hab. Mieczysławem Klimowiczem), Papieskim Fakultetem i Politechniką Wrocławską co miało wpływ na poziom działania wszystkich wrocławskich uczelni.

Wiele się wtedy od rektora prof. Jana Kruciny nauczyłem i jestem mu za to bardzo wdzięczny.

Pozwalam sobie przy tej tak uroczystej okazji wyrazić Szanownemu Jubilatowi serdeczne podziękowania z powodów ściśle osobistych, a mianowicie:          Za poratowanie mnie przy poświęcaniu pomnika Orląt Lwowskich kiedy miałem wystąpić z przemówieniem, a tu grono duchownych zaczęło mnie krytykować, „jak to się stało że na pomniku nie ma prawdziwego fizycznego krzyża, tylko w ścianie pomnika zostawiano otwór w formie krzyża”, co tak mnie zaskoczyło iż traciłem głowę; a na to ks. Rektor Jan Krucina mówi, że Jemu to rozwiązanie się podoba, bo przez ten krzyż widać niebo; wtedy nagle  oponenci zgodzili się iż to jest rzeczywiście oryginalne dobre rozwiązanie artysty, a ja ze spokojem mogłem wystąpić z przemówieniem do kilku tysięcy zebranych na tej niezwykłej wówczas uroczystości.

Za szczególną pomoc mnie i moim najbliższym po nagłej śmierci mojej małżonki w 1990 r. – pomoc, która pozwoliła nam przeżyć to wstrząsające doznanie bez duchowego buntu.

Za włączenie się do gorącej dyskusji na zebraniu komitetu naukowego podsumowującego konferencję międzynarodową [4], która skończyła się sukcesem. Przewodniczący Komitetu prof. Jerzy Gronostajski zamknął już posiedzenie ale przed wyjściem rzucił nagle pytanie – co dalej, chyba nie następna konferencja za 5 lat, nie o takiej działalności trzeba by pomyśleć, włączył się wtedy w dyskusję ks. Rektor i w wyniku dalszych rozważań dodał nam odwagi tak, że grono osób pod kierunkiem prof. Gronostajskiego i z moim udziałem wykreowało czasopismo „Archives of Civil and Mechanical Engineering” – kwartalnik, którego pierwszy numer wyszedł w 2000 r., a w czerwcu obecnego roku znalazł się na liście Filadelfijskiej.

Za udział w procesie uhonorowania mojej osoby, pierwszej z laikatu,  godnością doktora honoris causa Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu i opracowanie w tej sprawie pięknej recenzji.

Za ponad trzy dziesięciolecia okazywanej mi przyjaźni, którą staram się jak najlepiej odwzajemniać.

II.

Wielce Szanowny Księże Profesorze, drogi Jubilacie i Przyjacielu, osiemdziesięciolecie to piękny jubileusz, ale nie najpiękniejszy.

Życzę Ci piękniejszego następnego albo dwóch jeżeli Opatrzność pozwoli Życzę Tobie dalszych osiągnięć w pracy naukowej, organizacyjnej oraz pastoralnej i  wytyczania młodszym drogi nowych badań.

Niech towarzyszy Ci w tym dobre zdrowie i ludzka przyjaźń.

Niech Dobry Bóg darzy Ciebie swą szczególną opieką i niech przesuwa metę Twojej aktywności na długie, długie jeszcze lata.

PIŚMIENNICTWO

[1] Słowo nieskowane. Księga Jubileuszowa dla ks. Jana Kruciny. Redakcja ks. Andrzej Nowicki, bp. Jan Turawa. Papieski Fakultet Teologiczny we Wrocławiu. TUM Wydawnictwo Wrocławskiej Księgarni Archidiecezjalnej. Wrocław 1998.

[2] Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu 1968 – 2001. Praca zbiorowa. Redakcja ks. Ignacego Dec. Druk Agencja Wydawnictwa „Brevis”. Wrocław 2000.

[3] Wrocławskie Środowisko Akademickie, Twórcy i Ich Uczniowie. 1945 –   2005. Praca zbiorowa. Wydawnictwo Ossolineum. Wrocław 2006 r.

[4] Materiały międzynarodowej konferencji „Challenges  to Civil and Mechanical Engineering in 2000 and Beyond” Wrocław czerwiec 1997. Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej.